 دارم امید که روزی بر جانان بروم + نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر 1385ساعت 20:57 توسط تنها غریب بی کس |
اجازه هست عشق تو را تو کوچه ها داد بزنم ؟ رو پشت بوم خونه ها اسمتو فرياد بزنم ؟ اجازه هست مردم شهر، قصه ما را بدونن ؟ اسم منو ، عشق تو رو ، توي کتابا بخونن ؟ اجازه هست که قلبمو برات چراغوني کنم ؟ پيش نگاه عاشقت ، چشمامو قربوني کنم ؟ اجازه مي دي تا ابد سر بزارم رو شونه هات ؟ روزي هزارو صد دفعه ، بگم که ميميرم برات ؟ اجازه ميدي که بگم حرف ترانه هام تويي ؟ دليل زنده بودنم ، حرف بهانه هام تويي ؟ اجازه دارم که به همه بگم تو مال مني ؟ ستارتم اينو ميگه ، که تو ، تو اقبال
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آذر 1385ساعت 22:4 توسط تنها غریب بی کس |
 + نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آذر 1385ساعت 22:3 توسط تنها غریب بی کس |
آلبوم آشواریا روی ادامه مطلب کلیک کنید
ادامه مطلب + نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آذر 1385ساعت 21:52 توسط تنها غریب بی کس |
غروب عشقم را کنار ساحل غم نظاره کردم و جانم آتش گرفت اما..... من تنهايم تنهاي تنا در اين روزگار غم و دوري و من تنها مي مانم
غروب عشقم را کنار ساحل غم نظاره کردم و جانم آتش گرفت اما.....
اگرقرار باشه ظرف 24 ساعت دنيا به پايان برسه تموم خط هاي تلفن و تالارهاي گفتگو و ايميل ها اشغال ميشه . پر ميشه از کلمه هاي (( از اينکه رنجوندمت پشيمونم من رو ببخش يا تو را عاشقانه مي پرستم يا مراقب خودت باش )) اما بين اين همه پيام يکي از همه تکونده تره (( هميشه عاشقت بودم ولي هيچوقت بهت نگفتم )) پس عشق و محبت را تقديم آنکه دوستش داريم کنيم شايد فردايي دگر هرگز نباشد + نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آذر 1385ساعت 21:47 توسط تنها غریب بی کس |
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آذر 1385ساعت 21:46 توسط تنها غریب بی کس |
خدای را به می ام شست و شوی فرقه دهید که من نمی شنوم بوی خوش از این اوضاع
این حوالی ای پرنده جای لانه نیست صحبت سرود و نغمه و ترانه نیست آنچه گاه گاه می رسد به گوش، نیز جز صفیر سوزناک تازیانه نیست هان چه گفته ای تو؟! چشمهء زلال عشق؟! جان تو به گوشهایم آشنا، نه نیست هی بیا دهان گشوده اند، مارها اینکه شاخه نیست، آنکه آشیانه نیست انتشار مژدهء شکفتن بهار کار یک دو تا پرنده یا جوانه نیست مثل برکه ای علیل مانده ایم، آه جای طرح هیچ نوعی از بهانه نیست می روی پرنده جان!؟ برو سفر به خیر دشت لایق نوای عاشقانه نیست + نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 17:31 توسط تنها غریب بی کس |
اگر تنهاترین تنهایان شوم، باز هم خدا هست، او جبران همهء نداشته هایم است. بر تن کهنهء دیوار و در آن کوچه که هر شام گذر می کردیم من نوشتم فانوس تو نوشتی ظلمت تا به یک شعلهء کبریت به هم خو کردیم + نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 17:28 توسط تنها غریب بی کس |
آنسوی پنجره
باران و عشق بود اینسوی چشمهایی سرشار از نگاه ***************** انبوه قطره های پر آشوب بر چارچوب پنجره می کوفت هم رقص با ترانه باران قلبی در اشتیاق تو می سوخت ****************** در گیر و دار پنجره بودم در گیر و دار شیشه و باران سنگی بسوی پنجره آمد .........................................
ديوانه
نمي نويسم ..... چون مي دانم هيچ گاه نوشته هايم را نمي خواني! حرف نمي زنم .... چون مي دانم هيچ گاه حرف هايم را نمي فهمي! نگاهت نمي کنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمي بيني! صدايت نمي زنم ..... زيرا اشک هاي من براي تو بي فايده است! فقط مي خندم ...... چون تو در هر صورت مي گويي من ديوانه ام. + نوشته شده در شنبه چهارم آذر 1385ساعت 20:30 توسط تنها غریب بی کس |
درباره وبلاگ
 غروب عشقم را کنار ساحل غم نظاره کردم و جانم آتش گرفت اما.....
قسم خوردم ، قسم خورده می مانم چون عشق تو گفته ام یار تو خواهم ماند ما را هراسی نیست از بی وفایی گر تو بی وفایی کنی من وفادار خواهم ماند بیا و سوگند یاد کن که چون مجنون عاشق که تا زنده ای به عشق لیلی وفادار خواهی ماند سمانه جان عاشقت هستم ومیمانم وامید وارم هرکجا هستی شاد باشی وموفق ازاینکه به وبلاگ من سر زدین خوشحالم وامید وارم بانظر دادنتون خوشحالترم کنین این هم ای دی من mehran_pcman منوی اصلی
آرشیو مطالب
|
