|
در ميان حاله اي از مه فرشته مهربان خود را ديدم كه گوشه اي نشسته بود به او خيره ماندم عطر او مرا به سوي خودش مي كشاند و من به سوي او ميرفتم . به فرشته رسيدم او را در آغوش كشيدم و تا هميشه در كنار فرشته زيباي زميني خودم ماندم . |
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آبان 1385ساعت 22:25 توسط تنها غریب بی کس |


